|
(ze noemen dit een weblog)
|
|
|
| eh, hoi |
[26 Jun 2006|01:22pm] |
Ik ben al een tijdje ![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) ilikelines.
En daar update ik ook echt.
Nee echt?
Ja echt.
En wat doe je daar dan.
Nou ik doe updates.
Ga weg!
Ja, echt.
Zo da's leuk.
Nee, da's nice.
Nice?
Ja, het is een LJ voor Engelse mensjes. Dus moet je er Engels praten.
Englishe peopletjes?
Ja, Englishe peopletjes.
Echt?
Ja echt.
Zo hee.
Jaja.
(en het gesprek duurde maar voort)
|
|
| 24-03 |
[24 Mar 2006|07:31pm] |
De zon scheen.
Ik zei de kalende buschauffeur gedag en liep dapper de onbekende grond op. Een Ruwelspad, daar moest ik wezen. 'Als ik een Ruwelspad zou zijn, waar zou ik dan liggen?', vroeg ik me hardop af. Het is een truuk die me nooit in de steek heeft gelaten en zodoende heb ik me in het verleden al vaak ingebeeld in een contactlens, oplaadsnoer en halve pinda.
Aan de overkant van de weg lag een zwembad en ik vroeg me af of zwembaden doorgaans wooncentra voor lichamelijk gehandicapten aantrekken. Daar moest ik namelijk wezen, vandaag. Bij lichamelijk- en meervoudig gehandicapten. Toen ik de sollicitatiebrief opstuurde dacht ik: Dit kan een leuke plek worden als ik nergens anders meer terecht kan. En toen kreeg ik opeens een uitnodiging voor een gesprek. Ik houd wel van uitnodigingen, vooral als ze persoonlijk zijn ondertekend en uitstralen dat je heel erg gewild bent. Dat straalde deze brief uit, namelijk. 'Kom Rob, kom!', leek het te roepen. Mijn moeder liep langs en vroeg zich af waarom haar zoon met een wit blaadje tegen zijn oor aan zat, maar zij hoorde het ook. De brief vibreerde ook een beetje, heel lief.
Enfin, ik ging dus.
Het is ongelooflijk hoeveel vooroordelen je kunt hebben over een plek waar je nog nooit bent geweest. Ik zag een grijze ruimte voor me met grijze hoopjes mens erin die heel boos keken. En witte bloemen met dikke, groene stelen en doornen met druipend bloed. En afgerukte ledematen op het tapijt. En poep, heel veel poep.
Goed, wellicht wat overdreven, maar ik had er dus geen hoge pet van op.
Toen ik het Ruwelspad had gevonden, zag ik een klein gebouw met een bordje ervoor: De Merenhof. Daar moest ik zijn. Ik liep het pad op en vond twee voordeuren, allebei potdicht. Achter de ramen was het donker. Ik keek op mijn horloge. Ja, ik was op tijd, geen minuut te laat. Het kon dus niet zijn dat men enkele minuten eerder met zijn allen binnen op mij hebben gewacht, om even later te zien dat ik te laat was en de boel vervolgens helemaan donker te maken. 'Goed jongens, breng de taart maar weg, en haal de slingers en het welkomstbord maar van de muur af'. Nee, ik was dus op tijd.
Na een kwartier denken koos ik voor de linkerdeur.
Dat bleek een goede keus, want een goedlachse, ietwat dikkige mevrouw deed open en liet me binnen. Ik nam plaats op een stoel en nam de omgeving goed in mij op. Het zag er allemaal enorm gezellig uit. Echt, serieus, zonder dollen, gezellig. Er hingen lijsten aan de muur met lachende mensen, het rook er lekker, en er waren gekleurde pilaren. Heb ik altijd al een zwak voor gehad, gekleurde pilaren. In de hoek waar ik zat lagen wat stripblaadjes en er stonden wat speelauto's. Na een tijdje kwam een andere, goedlachse mevrouw mij halen en begonnen we ons sollicitatiegesprek.
En: Het werd een heel gezellig gesprek. Ze vonden mijn sollicitatiebrief leuk, en er werd een hoop verteld over hoe het er op De Merenhof aan toe gaat.
Dat was best heftig. Er zijn meervoudig gehandicapte kinderen- en jongeren, velen in een rolstoel. Sommigen kunnen niet eens praten. Een stel zitten aan de beademingsapparatuur. Bijna iedereen is ook geestelijk gehandicapt. Een aantal hebben ook luiers die soms verschoond moeten worden. Dat doe je als groepsleiding, evenals het douchen en klaarmaken van eten. Er zijn ook nog andere 'handelingen' die je als groepsleiding doet: speeksel, wat sommigen niet uit kunnen hoesten, wegzuigen met een apparaatje. Billen schoonspuiten. Het buisje vervangen voor degenen met een stoma.
In ieder geval, een enorm beperkte doelgroep die zonder het bestaan van activiteiten de dag zou vullen met computeren, tv-kijken en uit het raam kijken. Maar er zijn dus wel degelijk activiteiten. Activiteiten die ik, als groepsleiding, met hun uit ga voeren. Dat lijkt me toch zo'n ontzettende uitdaging. Om die kinderen en jongeren, met hun handicap en beademingsapparatuur, lol te laten hebben met een spelletje of te laten lachen om een grapje. Dat zorgt er echt voor dat er een brok energie in mij naar boven komt om dit allemaal aan te gaan. Dit kan leuk worden. Heel leuk.
Volgens mij maakte ik dit ook duidelijk want aan het einde van het sollicitatiegesprek want de vrouw keek me aan en zei: Wat ons betreft ben je aangenomen.
Ik ben aangenomen!
In september begin ik op aan een grote uitdaging, op een leuke plek en met leuke collega's. Dat geeft rust.
Dus lopend op een wolk van euforie stapte ik even later naar buiten.
De zon scheen nog steeds. Alleen ietsje harder.
|
|
| 21-03 |
[21 Mar 2006|01:56pm] |
Er zijn mensen geweest die geen vertrouwen meer in me hadden.
Ik had een stageplek, bij een gerenommeerde instelling middenin hulpverleningsland. Na zes maanden werd mij op een ongekend vriendelijke manier de deur gewezen. Ik moest maar aan de slag met mezelf, werd er gezegd. En: Nu is het vervelend, maar later kijk je er misschien positief op terug. Ik zou er sterker van worden, zelfverzekerder. Ze gaven me een prachtig afscheidsboek die zo vol mooie woorden zat dat er een paar uitvielen toen ik hem openklapte.
Ik huilde zonder tranen. Nee, dit zeg ik niet om literair te doen. Het was echt zo. Ik huilde, maar er waren geen tranen. Gek.
Zwaaiend fietste ik weg van de plek waar ik zes maanden lang een heel ander leven heb geleid. Het voelde alsof ik afmeerde van een eiland en nu in een bootje wegvoer. En waarheen? Geen idee. In ieder geval niet op weg naar het vierde jaar, zoals mijn klasgenoten dat wel konden. Ergens vond ik het wel spannend. Afwijken van de voorgestippelde weg. Ik heb nog nooit een jaar over hoeven doen, nog nooit dezelfde stof hoeven horen in dezelfde lokalen.
's Nachts bij het sluiten van mijn ogen hoorde ik mijn eigen verwijten in mijn hoofd schallen. Mislukkeling. Sukkel. Had nou naar de goede raad geluisterd, die ze keer op keer gaven. Was maar niet zo eigenwijs. Het zijn zinnen die minutenlang blijven echoen, en die ik probeerde te negeren door af en toe mijn ogen open te doen. Ik dwong mezelf tv te kijken, zodat ik dronken van moeheid wel moest slapen en er geen tijd was om te luisteren naar mijn eigen gemene gedachten.
Om mijn nieuwe stageplek voor volgend jaar veilig te stellen heb ik tien sollicitatiebrieven verstuurd. Sindsdien heb ik drie uitnodigingen binnen voor een gesprek. Een van de gesprekken heb ik gehad, vorige week vrijdag. Vandaag zou ik gebeld worden om te horen of ik was aangenomen. Om twee uur werd ik gebeld door een vrouw. Haar stem was harig en donker en ze lispelde dat ik niet aan was genomen. Ik schold haar uit waarop ze zei dat we maar moesten vechten, bij de fietsenstalling om vier uur.Dat leek me een puik plan.
Maar er zijn dus nog steeds mensen die geen vertrouwen in me hebben.
Het maakt woede in me los.
Een vurig soort woede.
|
|
| jeuj |
[14 Feb 2006|09:15pm] |
Restyling Robwiltekenen.nl! Geen computerkleurtjes meer, maar traditioneel kleurpotlood. :)
|
|
| 1 februari |
[01 Feb 2006|12:23pm] |
Gisteren lukte het me niet een daily te maken, zwaar frustrerend is dat soms. Vandaag dus wel weer een nieuwe.
|
|
| 30 januari |
[30 Jan 2006|12:58pm] |
Ik heb besloten de dailies voortaan de dubbelposten op dit eljeetje.
En ja, ik houd echt heel erg van vesten.
|
|
| 29 januari |
[29 Jan 2006|03:46pm] |
Omdat ik vrijdag was vergeten op deze zondag eentje in kleur. :)
|
|
|
[26 Jan 2006|07:59pm] |
Mooi toch, als de zon eens van plekje mag veranderen.
|
|
| strip-portretjes in utrechts stadhuis |
[08 Jan 2006|06:32pm] |
Vandaag was ik met De Inktpot in het Utrechts Stadhuis. Ik en andere tekenaars hadden portretten getekend van politici en onbekende mensen, en deze plaatsten we op de stoelen in de vergaderzaal. Het was onderdeel van de Culturele Zondagen en was erg leuk om mee te maken. Wel jammer dat de tekeningetjes niet tot leven kwamen, trouwens.
Mijn Pindakaasmanstripje was een paar weken geleden gereviewd, trouwens. Wat me eraan doet herinneren: Ik heb nog steeds Pindakaasmanboekjes. €4,-, inclusief verzendkosten.
14 Stripjes in full-colour, het ziet er ongeveer zo uit:
Interesse? mail me op rob[at]robwiltekenen.nl.
En verder? Euhm. Ja, het gaat wel redelijk met me. Ik heb sinds september geen vakantie gehad, dacht dit niet echt nodig te hebben, maar het zou wel leuk zijn als het binnenkort eens gebeurt. Ik teken me helemaal suf, doe mee met ongeveer vier tekencollectiefjes en dan is er de daily (waarvan ik er nu trouwens al 93 van heb). Het is allang geen hobby meer, en dat is soms wel eng. Ben blij dat ik er nog ander werk naast heb, anders zou ik gek worden.
|
|
| just another sunday afternoon |
[04 Dec 2005|02:33pm] |
Dames en heren!
Ik presenteer jullie: Het Archief van alle Pindakaasmannen en Daily's.
En dan nu:
Mijn bed! Jawel.
En om mijn bijdrage van vandaag af te sluiten:
Wie weet hier een leuke ondertiteling bij?
|
|
| ja. |
[16 Nov 2005|01:49pm] |
Ik liep de trap af en kwam tegen de hangende kleding aan waardoor mijn bril van mijn hoofd af vloog en op vreemde wijze een kras bij mijn oogkas maakte. Zo'n kras die net diep genoeg gaat om te irritreren. Zo'n kras.
Dus ik heel boos tegen de hangende was aan schoppen natuurlijk.
Verder wilde ik in de Paskamer van het postbank-customizen een mooie PindakaasmanPostbankPas maken, staat er dat er geen stripfiguren mogen! Dus nu maak ik denk ik maar een foto van mijn navel. Lijkt me wel grappig, mijn navel op mijn pasje.
|
|
| gegroet |
[11 Nov 2005|09:27pm] |
Samen met Jaap en Rosalie ga ik op de lj-community Malienkolder mijn dagelijkse webcomics plaatsen.
Kunnen jullie onze webcomics makkelijk lezen via je eigen friendspagina :)
|
|
| hallo! daar ben ik weer. (ja, toch maar wel) |
[01 Nov 2005|10:29am] |
Met vandaag de volgende nieuwsonderwerpen:
- Vandaag heb ik een gaststripje op Flo's site, een soort extra uitbouw van het Pindakaasmanverhaaltje. Ik heb nu al 94 bezoekers op mijn site. Het is pas tien voor elf! Gekke mensen.
Tevens begint vandaag De Swasbeer met een online magazine. Elke eerste dag van de maand een nieuwe dosis strips/cartoons van Argibald, Bandirah, Linda van Bruggen, en Wouter Diesveld.
En van mij, natuurlijk.
- Zondag 6 November geef ik met enkele Inktpot-tekenaars een workshop Striptekenen in de Winkel van Sinkel in Utrecht, voor kinderen tussen de 10 en de 12 jaar. Geweldig. Leuk muziekje op, bladen uitdelen en met iedereen stripjes maken. Ik krijg er nog voor betaald ook.
- Er is ook een nieuw Pindakaasmanboekje! Bijna vergeten te zeggen.
Hij kost 4 Euro (incl. verzendkosten), je krijgt er 14 stripjes in full-colour voor plus een tekeningetje erbij natuurlijk.
Als je interesse hebt: Mail me. :)
- Het gaat verder dus best goed met mijn mijn site'je. Gemiddeld meer dan 150 bezoekers per dag. 42 Pindakaasmannen gemaakt. 30 Dailies. 17 Losse strips. 40 Tekeningen. 4 Beursbezoeken gedaan. 70 Pindakaasmanboekjes verkocht. 30 Linkjes van andere mensen gekregen. Nou ja, het gaat dus goed.
|
|
| ik ben wel een beetje raar, maar toch: |
[03 Oct 2005|08:03pm] |
Verwacht geen giga-grappen elke dag, ik ga gewoon proberen mooie stripjes en tekeningetjes te plaatsen, om de teken-routine er goed in te krijgen.
Hoop dat jullie het wat vinden..
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
|
|
|
|
